جزء از کل / استیو تولتز
نام کتاب : جزء از کل
نویسنده : استیو تولتز
مترجم : پیمان خاکسار
خواندن “جزء از کل” تجربه ای غریب و منحصر به فرد است. در هر صفحه اش جمله ای وجود دارد که می توانید آن را نقل قول کنید. کاوشی است ژرف در اعماق روح انسان و ماهیت تمدن. سفر در دنیایی است که نمونه اش را کمتر دیده اید.
برداشت من از کتاب :
برخی از منتقدان بزرگ دنیا، آغاز کتاب جزء از کل را یکی از بهترین آغازهای دوران معاصر می دانند.کتابی که با این جملات آغاز می شود: هیچ وقت نمی شنوید ورزشکاری در حادثه ای فجیع، حس بویایی اش را از دست بدهد. اگر کائنات تصمیم بگیرد درسی دردناک به ما انسان ها بدهد، که البته این درس هم به هیچ درد زندگی آینده مان نخورد، مثل روز روشن است که ورزشکار باید پایش را از دست بدهد، فیلسوف عقلش، نقاش چشمش، آهنگساز گوشش و آشپز زبانش را. به احتمال زیاد یکی از برترین رمانها که در سالهای اخیر انتشار یافته و خوانده اید خواهد بود.
جملاتی از کتاب :
مردم میگن شخصیت هر آدمی تغییرناپذیره ولی اغلب این نقابه که بدون تغییر باقی می مونه و نه شخصیت، و در زیر این نقاب غیرقابل تغییر موجودی هست که دیوانه وار در حال تکامله و به شکل غیرقابل کنترلی ماهیتش تغییر می کنه. ببین چی بهت میگم، راسخ ترین آدمی که می شناسی به احتمال قوی با تو کاملا بیگانه ست و همین طور ازش بال و شاخه و چشم سوم رشد می کنه. ممکنه ده سال توی اتاق اداره کنارش بشینی و تمام این جوانه زدن ها بغل گوشت اتفاق بیفته و روحت هم خبردار نشه. هرکسی که ادعا می کنه یکی از دوستانش در طول سالها هیچ تغییری نکرده فرق نقاب و چهره ی واقعی رو نمیفهمه. 27
چیزى که نمى فهمیدم این بود که مردم تفکر نمى کنن، تکرار مى کنن. تحلیل نمى کنن، نشخوار مى کنن. هضم نمى کنن، کپى مى کنن.
وقتی مردم فکر می کنند چند روز بیشتر به پایان عمرت نمانده با تو مهربان می شوند. فقط موقعی که در زندگی پیشرفت می کنی به تو چنگ و دندان نشان می دهند. 32
من بهتون می گم اون بیرون چه خبره : یه مشت برده که عاشق آزادی یی هستن که به خیال خودشون دارن. ولی اونا خودشون رو به شغل شون زنجیر کرده ن ، یا به یه مشت بچه ای که پس انداخته ن. اونا هم زندانی ان ، فقط خودشون خبر ندارن. 73
میل آدم ها به بردگی قابل باور نیست. خدایا. بعضی وقت ها چنان آزادی شان را پرت می کنند کنار انگار داغ است و دست شان را می سوزاند. 102
مرد بزرگ کسی است که در میانه ی جمع ، قادر است از استقلال و تنهایی اش لذت ببرد. 325
چرا اراده فقط معطوفه به جزئیات و نه به کلیات. چرا به جای کجا باید کار کنم؟ نمی گیم “چرا باید کار کنم؟” چرا به جای “چرا باید تشکیل خانواده بدم؟” می گیم “کی باید تشکیل خانواده بدم؟گوش کن، آدم ها شبیه زانویی می مونن که یه چکش کوچولوی لاستیکی به شون می خوره. نیچه یه چکش بود. شوپنهاور یه چکش بود. داروین یه چکش بود. 347
ما تنهاموجودی هستیم که به فانی بودن مون آگاهی داریم. 349
گاهی اوقات هیچ چیز به اندازه سکوت نیش دار نیست. 350
سپاس...
